Cisza
Rainer Maria Rilke Cisza Czy słyszysz, kochana, podnoszę ręce - słyszysz ten szum...? Któregoż gestu samotnych w udręce nie podsłuchuje rzeczy tłum? Słyszysz, kochana, zamykam oczy - i aż do Ciebie ten szmer się toczy, słyszysz, otwieram je znów, jak ze snu... ...Lecz czemu Ciebie nie ma tu. Najmniejszego mego ruchu drżenie w jedwabnej się ciszy trwali; w rozpiętej dali zasłonie niezmożnie odciska się każde wzruszenie. W moich tchnieniach wznoszą się i giną gwiazdy na niebie. Do moich warg wonie pić ranną godziną przychodzą; poznaję przeguby odległych aniołów. Tylko kogoś, kogo myślę: Ciebie nie widzę.