Drga melodia...

Praca, za którą zdobyłam pierwsze miejsce w kategorii "uczniowie szkół ponadgimnazjalnych" w "XI Ogólnopolskim Konkursie na Esej" organizowanym przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Opolu. Została ona również umieszczona w moim debiutanckim tomiku pt. "Próba implementacji".  Katarzyna Bułat Literatura pamięci. Twórczość Wiesława Myśliwskiego – lekcja wspominania Wspominam. I znikam na chwilę z teraźniejszości. Nie ma mnie tu, teraz. Jestem tam. Tam, czyli gdzie? Jeszcze we mnie? Właśnie we mnie? Czy zupełnie poza mną? Czy mogę w tym miejscu, w tym czasie, w tym mikroświecie wytworzonym przez wyobraźnię, a zakodowanym gdzieś w mojej pamięci, dowiedzieć się prawdy o sobie? Na to pytanie próbuje znaleźć odpowiedź narrator i główny bohater najnowszej powieści Wiesława Myśliwskiego. „Ostatnie rozdanie” to niesamowita historia bezimiennego mężczyzny, który wśród nazwisk i adresów innych błądzi jak w labiryncie i próbuje odnaleźć tam siebie. Jest to id...

Esej, który przywołuję w Szkicu o poezji implementacyjnej  z mojej debiutanckiej książki . Przedstawiam w nim świat jako zbiór danych, które ciągle krążą i krążą, a my, żeby żyć musimy wciąż dokonywać wymiany z otoczeniem. Katarzyna Bułat Dane i kombinacje styczeń - maj 2014 Kim jest człowiek? Dlaczego jesteśmy różni? Czy moglibyśmy być tacy sami, gdyby z zewnątrz dostarczano każdemu z nas dokładnie tego samego? Jesteśmy po części pewną kombinacją otaczającej nas rzeczywistości… Co mamy w sobie własnego? Jestem sobą. Ale już to krótkie zdanie rodzi wiele pytań. Sobą – to znaczy czym? Czy ktoś mógłby być mną? Jak to jest być kimś innym? Czy w ogóle można na chwilę poczuć jak myśli? Czy wszyscy myślimy tak samo? Czy każdy inaczej, a jego sposób wydaje się innemu zupełnie bezsensowny, nieprawdziwy i śmieszny? Czy człowiek dostaje na początku jakiś pakiet, którego nie może zmienić czy jest niczym, pustą kartką, którą trzeba dopiero zapełnić? Próbowałam to sobie wyob...

Rainer Maria Rilke Cisza Czy słyszysz, kochana, podnoszę ręce - słyszysz ten szum...? Któregoż gestu samotnych w udręce nie podsłuchuje rzeczy tłum? Słyszysz, kochana, zamykam oczy - i aż do Ciebie ten szmer się toczy, słyszysz, otwieram je znów, jak ze snu... ...Lecz czemu Ciebie nie ma tu. Najmniejszego mego ruchu drżenie w jedwabnej się ciszy trwali; w rozpiętej dali zasłonie niezmożnie odciska się każde wzruszenie. W moich tchnieniach wznoszą się i giną gwiazdy na niebie. Do moich warg wonie pić ranną godziną przychodzą; poznaję przeguby odległych aniołów. Tylko kogoś, kogo myślę: Ciebie nie widzę.

Janusz Stanisław Pasierb Poeta jest twoim bratem Poeta jest twoim nieznośnym bratem który- kiedy biegniesz- mówi zatrzymaj się obejrzyj się obejrzyj siebie zobacz kwitnący biało oleander powąchaj liść orzecha dotknij jakie chłodne uszy ma jamnik spojrzyj światu w oczy dokonaj koniecznych doświadczeń nie wystarczy o nich przeczytać kiedy stoisz w miejscu poeta każe ci biegnąć gdy milczysz każe ci krzyczeć z radości czy bólu nazywa co jest w tobie przywraca niezbędne złudzenia bierze cię za rękę jak anioł świętego Piotra i wyprowadza z więzienia czujesz jak drży mu ręka kiedy ci szepcze do ucha jesteś wolny nie bój się idź

Jan Twardowski Nie rozdzielaj Miłość i samotność wzięły się pod ręce jak siostry idą noga w nogę nie rozdzielaj ich nie szarp. Łapy przy sobie miłość bez samotności byłaby nieprawdą samotność bez miłości rozpaczą stała Matka pod krzyżem jak pod srebrnym obrazem nie minęły trafiły do niej też przyszły razem Chodzi księżyc jak morał albo osioł po niebie jeśli były gdzie indziej to i przyjdą do ciebie