Drga melodia...

Na akcję natrafiłam przez przypadek - reklama wyświetliła mi się na jednym z portali społecznościowych. "Wydaj z nami Illuminae!" - krzyczał do mnie Moondrive, sklep, który podjął dość szczególną inicjatywę . Akcja polegała na zbiórce w przedsprzedaży brakujących 30 000 złotych potrzebnych do wydrukowania polskiej edycji książki "Illuminae". Na koniec akcji wyznaczono 23 czerwca 2017 roku. Gdyby do tego czasu nie zebrano wystarczającej ilości środków, pieniądze zostałyby zwrócone uczestnikom projektu. Jak dowiedziałam się o przedsięwzięciu, kwota już dwukrotnie przekraczała wymagany próg. Z początku nie byłam przekonana do zamówienia książki. Postanowiłam jednak dowiedzieć o niej więcej i sprawdzić, co czyni ją tak pożądaną przez polskich czytelników.  Okazało się, że Illuminae  to niezwykły eksperyment literacki. Autorzy - Amie Kaufman i Jay Kristoff - podjęli się szczególnego wyzwania. Zamiast tradycyjnej narracji, postanowili w ręce miłośników ksią...

Świetny film w reżyserii Denisa Villeneuve z Amy Adams i Jeremim Rennerem w rolach głównych. Akcja dzieje się w niedalekiej przyszłości. Na Ziemi ląduje dwanaście obiektów przybyszów z innego świata. Zamiast walczyć z Obcymi, co dzieje się w większości produkcji science-fiction, ludzkość próbuje się z nimi porozumieć. USA zatrudniają lingwistkę Louise, której zadaniem jest nawiązanie kontaktu z dziwnymi istotami i poznanie celu ich wizyty. Louise zaczyna od przywitania. Prostych słów, przedstawienia się i zapytania o imiona rozmówców. Wydawane przez Obcych dźwięki są jednak zupełnie niezrozumiałe. Okazuje się za to, że potrafią oni "pisać". Tak powstaje możliwość dialogu. Ale "Nowy początek" to nie tylko film o komunikacji, połączeniu nauki ze sztuką. To też zupełnie inne spojrzenie na pamięć i czas. Nielinearne przeplatanie się chwili. Momentami przypomina Interstellar w jego  najlepszych aspektach. Ponadto Villeneuve nie podaje nam wszystkiego o...

Przyciągnęła mnie maszyna do pisania. Zupełnie nie wiedziałam jak powstała, a tym bardziej, że stworzył ją Włoch Pellegrino Turii dla niewidomej contessy. A właśnie to wydarzenie zainspirowało Carrey Wallace do stworzenia powieści - swojej wersji wydarzeń. Zaintrygowana, pozwoliłam dać się wciągnąć historii. Co ciekawe, polska Wikipedia w ogóle nie wspomina o Turrim. Dowiadujemy się, że w 1714 roku Brytyjczyk Henry Mill uzyskał patent na projekt przyrządu podobnego do maszyny do pisania. Natomiast jako twórcę "praktycznego" modelu strona podaje Christophera Sholesa. Amerykanin wpadł na pomysł przypadkiem, próbując skonstruować automat numerujący strony książek w 1867 roku. 

Pomoc domowa (La bonne Anna) "Kontynuacja brawurowego Boeinga, boeinga – Odlotowych narzeczonych w przezabawnym tłumaczeniu Bartosza Wierzbięty. Dla rezolutnej pokojówki Nadii nowa praca oznacza nowe kłopoty, choć entuzjastycznie oddający się romansom chlebodawcy pozwalają jej drenować swoje portfele i barek. W spektaklu publiczność odnajdzie wszystkie chwyty klasycznej farsy. La bonne Anna (zaprezentowana polskiej widowni jako Perła w 1971) jest debiutem scenicznym Camolettiego z 1958 i artystyczną rozgrzewką przed wystawionym cztery lata później Boeingiem, boeingiem. Główna bohaterka, Nadia, tak wiele razy opowiada jednak o poprzednim pracodawcy: „ile ja z nim miałam nerwów, z nim i tymi jego babami!”, że miłośnicy Odlotowych narzeczonych z łatwością rozpoznają w nim Maksa. Obie sztuki stanowią odrębne całości i wciąż są wielkimi przebojami nie tylko francuskich scen." źródło:  bagatela.pl W sztuce podobał mi się przede wszy...

"Oswajanie szkła" Jakuba Szatko to szczególny debiut. Choć odrzucać może dość szorstka i wulgarna narracja, zaciekawienie jakie Autor buduje w czytelniku i Jego eksperymenty z formą, nie pozwalają tak łatwo rozstać się z powieścią. Głowny bohater i zarazem narrator przez całą książkę pozostaje tajemniczy. Nie znamy jego imienia, ani nawet pseudonimu - przymiotnika, którym jak każdy pracownik określił siebie podczas szkolenia. Wciąż ukrywa się, przybiera różne maski. "Jestem kimś innym. Kimś strasznym. A równocześnie wiem, że to tylko ja." 

24 czerwca 2017 w Klubie Dziennikarzy "Pod Gruszką" odbyła się Krakowska Noc Poetów połączona z prezentacją XLV Almanachu KO ZLP. Prezetowałam swój wiersz: Rzeka uczyń mnie rzeką   popłynę leniwie pieścić skały będę jak dłoń Twoja moją wodospady nie strwożą mnie zsunę się nimi jak lekko Ty zsuwasz się wzdłuż moich pleców zakola to kręgi które Twoje palce znaczą na skórze rozchodzi się dreszcz widzę morze oczy na twarzy tak bliskiej jak kropla wody blisko kropli jest 1 II 2016r.

Kupienie "Opowieści dla przyjaciela" to był impuls. Uśmiechnęła się do mnie z półki Kawiarni Literackiej w Krakowie. Sięgnęłam po nią, bo uwielbiam poezję Poświatowskiej. Przeczytałam kilka stron i  już byłam pewna, że bez tej książki nie wyjdę.  Artystka, którą znałam wcześniej przede wszystkim z wierszy, nabiera kształtu, ucieleśnia się. Z liter, wrażeń, emocji staje się człowiekiem, już nie tak eterycznym, ale nękanym przez chorobę. Mamy szansę poznać jej problemy, pragnienia - żądzę wiedzy i potrzebę miłości. Z niezwykła lekkością stylu Poświatowskiej przemykamy przez słowa wypełnione przecież bólem. Wzruszamy się, zachwycamy, smucimy i obawiamy. Znamy tragiczny finał historii i autorka też go zna. Wie, że jest nie unikniony.  "Czy wszystko pozostanie tak samo, kiedy mnie już nie będzie? Czy książki odwykną od dotyku moich rąk, czy suknie zapomną o zapachu mojego ciała? A ludzie? Przez chwilę będą mówić o mnie, będą dziwić się mojej śmierci - zapomną. Nie ...